Rokowanie w zwiotczeniu pluc

Rokowanie w zwiotczeniu płuc quo ad vi tam jest dobre. Zwiotczenie płuc, powstałe na tle chorób zakaźnych, po wyzdrowieniu chorego zwykle po paru tygodniach cofa się. Uporczywsze są zwiotczenia powstałe u osób o budowie astenicznej, zwłaszcza zaś z opadnięciem trzew brzusznych. Rokowanie u tych osób pogarsza się ze względu na ich skłonność do gruźlicy płuc. Zapobieganie i leczenie w zwiotczeniu płuc polegają przede wszystkim na usunięciu czynników przyczynowych. Należy, by zapobiec zwiotczeniu płuc, starannie leczyć choroby zakaźne, nie tylko dotyczące oskrzeli i płuc, ale także te, które przebiegają z ich udziałem. Po przebyciu choroby należy starać się wzmocnić ustrój stosując w miarę potrzeby wypoczynki, leczenie klimatyczne, dietetyczne i in. U osób o budowie astenicznej, zwłaszcza z opadnięciem trzew, należy uregulować odpowiednio tryb życia i usunąć wysiłki fizyczne. Nadto zaleca się tym chorym noszenie opaski brzusznej, osobom szczupłym z gąbkami gumowymi pod opaską (Zdzisław Gorecki). Zwraca się szczególną uwagę na wzmocnienie całego ustroju przez stosowanie, prócz odpowiedniego leczenia higieniczno-dietetycznego, przetworów fosforu, arsenu, insuliny, strychniny. Wszelkiego rodzaju sportów ani ćwiczeń gimnastycznych tym chorym nie poleca się a to dlatego, że mają one często nieznaczne zmiany gruźlicze w płucach, które mogą się zaostrzyć i szerzyć się pod wpływem wysiłków. 2. Rozedma płuc (Emphysema pulrnonurn). Określenie. Przez rozedmę płuc rozumie się chorobę polegającą na nadmiernym rozszerzeniu pęcherzyków płucnych wskutek zmian anatomicznych w płucu, wywołujących zmniejszenie w nich ilości tkanki sprężystej. Choroba jest częsta, zwłaszcza w wieku starszym i u mężczyzn. [patrz też: bezbarwny gaz o ostrej woni, magmil bio special, delicol dawkowanie ]

Powiązane tematy z artykułem: bezbarwny gaz o ostrej woni delicol dawkowanie magmil bio special