Rozpoznanie rozedmy pluc

Rozpoznanie rozedmy płuc opiera się na stwierdzeniu beczkowatego kształtu klatki piersiowej, malej jej rozszerzalności, bębenkowego lub pudłowego odgłosu opukowego z obniżeniem i małą ruchomością dolnych granic płuc oraz szmeru oddechowego pęcherzykowego osłabionego w okresie wdechu a przedłużonego w okresie wydechu. Zmiany szmeru oddechowego mają szczególne znaczenie w rozpoznawaniu rozedmy płuc starczej, gdyż dolne granice płuc w tej postaci nie są obniżone. Za postacią Laenneca przemawiają brak w wywiadach nieżytów oskrzeli, uporczywego długotrwałego kaszlu, dychawicy oskrzelowej i innych chorób narządu oddechowego, brak systematycznych dużych wysiłków fizycznych, wyraźne zaburzenia przemiany materii (otyłość, skaza dnawa i inne) nadmierne odżywianie się, zwłaszcza pokarmami tłustymi przy siedzącym trybie życia, nieliczne ciche trzeszczenia przy pierwszych wdechach w okolicach podłopatkowych, zaburzenia przemiany materii w bliższej rodzinie. Rozpoznanie różnicowe. Istotną rozedmę płuc różnicuje się ze zwiotczeniem tkanki płucnej, czynnym rozdęciem, płuc i rozedmą zastępczą. Od zwiotczenia tkanki płucnej i od rozdęcia płuc odróżnia się rozedmę istotną na podstawie beczkowatego kształtu klatki piersiowej, małej ruchomości granic płuc, osłabienia szmeru wdechowego i przedłużenia wydechowego oraz następowych zmian VI narządzie krążenia. Wyraźne dolegliwości (kaszel, brak tchu) oraz czynniki przyczynowe, odmienne w tych sprawach, dopomagają w różnicowaniu. Z rozedmą płuc zastępczą, czyli oboczną, różnicuje się rozedmę istotną na podstawie następujących danych. [więcej w: delicol dawkowanie, delicol dawkowanie estetyczna, fitolizyna nefrocaps ]

Powiązane tematy z artykułem: delicol dawkowanie fitolizyna nefrocaps twp ciechanów