Rozpoznanie zatoru glównego pluca tetnicy plucnej

Rozpoznanie zatoru głównego płuca tętnicy płucnej lub jednej z jego gałęzi opiera się na stwierdzeniu: 1) nagłej ogromnej duszności, połączonej 2) z wybitną bladością lub sinicą 3) z zapadem u chorego. 4) z zakrzepem jawnym lub utajonym jednej z żył, ze znacznym osłabieniem mięśnia sercowego lub z zapaleniem wsierdzia prawej połowy serca. O zatorze należy pamiętać, jeżeli ten zespół pojawi się nagle po operacji szczególnie brzusznej, łącznie z połogiem, w toku zapalenia płuc lub innej choroby zakaźnej. Bladość powłok zewnętrznych spostrzega się w przypadkach nagłego zgonu, sinicę w przypadkach mniej piorunujących. Omówiony zespół nie jest właściwy tylko zatorowi głównego pnia tętnicy płucnej lub jednej z dużych jego gałęzi. Opisano przypadki, w których za życia na podstawie tego zespołu rozpoznawano zator w płucach, a sekcja wykrywała, jako przyczynę inną sprawę, np. zawał mięśnia sercowego, ostre przedziurawienie wyrostka robaczkowego bez zatoru w płucach. Rokowanie w zatorze głównego pnia tętnicy płucnej lub jednej z jego gałęzi jest zawsze niepomyślne. Śmierć następuje prawie nagle lub po kilku godzinach, bardzo rzadko po paru dniach. Wprawdzie opisane przypadki, które skończyły się wyzdrowieniem, są one jednak bardzo nieliczne. Należałoby, zatem przypuszczać, że czop w tych przypadkach uległ organizacji z następową rekanalizacją (t. I). Wobec jednak trudności rozpoznania sprawy oraz jego niepewności istnieje zawsze pytanie, czy- w przypadkach zakończonych wyzdrowieniem istotnie był zator głównego pnia tętnicy płucnej lub jednej z jego głównych gałęzi. [patrz też: magmil bio special, tabletki visaxinum, centermed bochnia ]

Powiązane tematy z artykułem: centermed bochnia magmil bio special tabletki visaxinum