Adrenalina

Adrenalina Największą zdobyczą w poznawaniu działania adrenaliny z nadnerczy było uzyskanie jej w chemicznie czystym stanie. Jest to ciało w swojej budowie zbliżone do tyrozyny. Adrenalina rozpuszcza ,się w odzie i alkoholu i jest zasadą, która z kwasami tworzy sole. Łatwo utlenia się i rozpada, dlatego jest hormonem bardzo chwiejnym i nie działa przy doustnym podawaniu. W tkankach adrenalinę utleniają enzymy tyrozynaza i katecholoksydaza. Read more „Adrenalina”

Wzmaga dzialanie adrenaliny wapn a zmniejsza potas.

Rola więc adrenaliny w regulacji krążenia polegałaby na zwężaniu naczyń znajdujących się w spoczynku i przekazywaniu z nich krwi do rozszerzonych naczyń narządów pracujących. Dzięki ogólnemu podniesieniu ciśnienia krwi, krew przepływa szybciej i w, zwiększonej ilości przez narządy pracujące. Wzmaga działanie adrenaliny wapń a zmniejsza potas. (3) Wpływ adrenaliny na zawartość cukru we krwi Adrenalina powoduje również cukromocz. Mechanizm cukromoczu adrenalinowego jest pochodzenia wątrobowego i jest bardzo zbliżony do cukromoczu, który Claude Bernard uzyskał po nakłuciu dna komory czwartej rdzenia przedłużonego. Read more „Wzmaga dzialanie adrenaliny wapn a zmniejsza potas.”

Obrzek pluc

Obrzęk płuc (Oedema pulmonum) Określenie. Przez obrzęk płuc rozumie się stan, który cechuje się przepojeniem tkanki płucnej cieczą przesiękową oraz wypełnieniem nią pęcherzyków płucnych. Przyczyny. Obrzęk płuc spostrzega się najczęściej w ostrej niewydolności krążenia na tle nagłego osłabienia lewej połowy serca przy prawidłowej pracy prawej komory, gdy dochodzi do nadmiernego nagromadzenia się krwi w małym krążeniu wskutek ostrego biernego i czynnego przekrwienia płuc. Na tym tle spotyka się ostry obrzęk płuc w ostrych chorobach zakaźnych, zwłaszcza w błonicy, która wywołuje rozległe zwyrodnienia i zmiany zapalne w mięśniu sercowym, w ostrych zatruciach, zwłaszcza gazami duszącymi (fosgen i in.), w zaczopowaniu jednej z dużych gałązek 1ewej tętnicy wieńcowej serca w następstwie nadmiernego wysiłku u osób mających już zmiany w sercu. Read more „Obrzek pluc”

Rozpoznanie zwiotczenia pluc

Rozpoznanie zwiotczenia płuc polega na stwierdzeniu u osób młodych: 1) niskiego odgłosu bębenkowego, prawie jednakowej wysokości podczas wdechu i wydechu; 2) obniżenia dolnych granic płuc z zachowaniem ich ruchomości; 3) właściwych czynników przyczynowych 4) objawu Glenarda w przypadkach powstałych na tle zakłócenia mechanizmu oddychania. Rozpoznanie różnicowe. Zwiotczenie tkanki płucnej różnicuje się z czynnym rozciągnięciem płuc (distentio pulmonum actiua). Z tym stanem płuc ma zwiotczenie tkanki płucnej, jako objaw wspólny zwiększoną objętość płuc. Gdy jednak zwiotczenie tkanki płucnej jest zjawiskiem biernym, polegającym na upośledzeniu sprężystości płuc, to czynne rozciągnięcie płuc powstaje wskutek nadmiernej czynności oddechowej w warunkach fizjologicznych bez zaburzeń w stanie sił sprężystych tkanki płucnej. Read more „Rozpoznanie zwiotczenia pluc”

Rokowanie w zwiotczeniu pluc

Rokowanie w zwiotczeniu płuc quo ad vi tam jest dobre. Zwiotczenie płuc, powstałe na tle chorób zakaźnych, po wyzdrowieniu chorego zwykle po paru tygodniach cofa się. Uporczywsze są zwiotczenia powstałe u osób o budowie astenicznej, zwłaszcza zaś z opadnięciem trzew brzusznych. Rokowanie u tych osób pogarsza się ze względu na ich skłonność do gruźlicy płuc. Zapobieganie i leczenie w zwiotczeniu płuc polegają przede wszystkim na usunięciu czynników przyczynowych. Read more „Rokowanie w zwiotczeniu pluc”

Wywód chorobowy i przyczyny

Wywód chorobowy i przyczyny. Prawidłowe płuco ma pewien zasób tkanki sprężystej, dzięki której po czynnym rozciągnięciu w okresie wdechu wraca do poprzedniej objętości podczas wydechu. Słusznie porównuje się pod tym względem zdrowe płuco do nowej sprężystej taśmy gumowej. Jak taka taśma pod wpływem ciągłego rozciągania staje się wreszcie mniej sprężysta i wydłuża się, tak, i płuco od nadmiernych i częstych rozciągań i rozdymań zaczyna po szeregu lat tracić sprężystość i powiększa się na stałe. Tak działają na płuca już zwykle warunki oddychania w wieku podeszłym, gdy tkanka płucna, jak i inne tkanki ustroju, ulega stopniowo zanikowi, który dotyczy także jej włókien-sprężystych. Read more „Wywód chorobowy i przyczyny”

Rozpoznanie rozedmy pluc

Rozpoznanie rozedmy płuc opiera się na stwierdzeniu beczkowatego kształtu klatki piersiowej, malej jej rozszerzalności, bębenkowego lub pudłowego odgłosu opukowego z obniżeniem i małą ruchomością dolnych granic płuc oraz szmeru oddechowego pęcherzykowego osłabionego w okresie wdechu a przedłużonego w okresie wydechu. Zmiany szmeru oddechowego mają szczególne znaczenie w rozpoznawaniu rozedmy płuc starczej, gdyż dolne granice płuc w tej postaci nie są obniżone. Za postacią Laenneca przemawiają brak w wywiadach nieżytów oskrzeli, uporczywego długotrwałego kaszlu, dychawicy oskrzelowej i innych chorób narządu oddechowego, brak systematycznych dużych wysiłków fizycznych, wyraźne zaburzenia przemiany materii (otyłość, skaza dnawa i inne) nadmierne odżywianie się, zwłaszcza pokarmami tłustymi przy siedzącym trybie życia, nieliczne ciche trzeszczenia przy pierwszych wdechach w okolicach podłopatkowych, zaburzenia przemiany materii w bliższej rodzinie. Rozpoznanie różnicowe. Istotną rozedmę płuc różnicuje się ze zwiotczeniem tkanki płucnej, czynnym rozdęciem, płuc i rozedmą zastępczą. Read more „Rozpoznanie rozedmy pluc”

Wieńcowa angiografia CT versus standardowa ocena w ostrym bólu w klatce piersiowej AD 6

W podgrupie pacjentów z ostateczną diagnozą ostrego zespołu wieńcowego długość pobytu w szpitalu była podobna po CCTA i po standardowej ocenie w oddziale ratunkowym. W całej kohorcie, a także w podgrupach z ostateczną diagnozą ostrego zespołu wieńcowego lub bez niej, średni czas do rozpoznania był znacząco zmniejszony w przypadku CCTA w porównaniu ze standardową oceną. Pacjenci z grupy CCTA częściej byli bezpośrednio wypisywani z oddziału ratunkowego (47%, w porównaniu do 12% pacjentów w grupie oceniającej standard, P <0,001), z mniejszą liczbą przyjęć do jednostki obserwacyjnej.
Punkty końcowe bezpieczeństwa
Zdefiniowane wcześniej zdarzenia niepożądane były rzadkie w tej próbie (Tabela 2). Read more „Wieńcowa angiografia CT versus standardowa ocena w ostrym bólu w klatce piersiowej AD 6”

Angiografia CT dla bezpiecznego odprowadzania pacjentów z możliwymi ostrymi zespołami wieńcowymi AD 5

Ostry zespół wieńcowy zdefiniowano jako zawał mięśnia sercowego lub obiektywne potwierdzenie niestabilnej dławicy piersiowej (odwracalne niedokrwienie w badaniu prowokacyjnym lub angiografii wieńcowej wykazujące zwężenie 70% lub więcej w tętnicy wieńcowej) .32 Pacjenci byli uważani za pacjentów z odprowadzeniem, jeśli nie byli wyznaczony do przydzielenia miejsca w szpitalu lub formalnego statusu obserwacyjnego. Czas pobytu w szpitalu określono jako okres od prezentacji do zwolnienia. Analiza statystyczna
Badanie zostało przeprowadzone, aby przetestować hipotezę zerową, że częstość poważnych incydentów sercowych u pacjentów, którzy nie mieli klinicznie istotnej choroby wieńcowej ocenionej przez CCTA, przekroczyłaby 1%. Spodziewaliśmy się, że do 10% pacjentów będzie miało klinicznie istotną chorobę wieńcową i że prawdziwa częstość poważnych incydentów sercowych będzie wynosić 2 lub mniej przypadków na 1000 pacjentów bez choroby wieńcowej.23-25 Zgodnie z tymi założeniami, przy próbie 860 pacjenci z grupy CCTA, którzy mogliby być poddani ocenie, badanie miałoby co najmniej 90% mocy do odrzucenia hipotezy zerowej, z użyciem dokładnego jednostronnego testu na poziomie istotności 0,05. Read more „Angiografia CT dla bezpiecznego odprowadzania pacjentów z możliwymi ostrymi zespołami wieńcowymi AD 5”