Zapobieganie

Zapobieganie. Do powstania zatoru tętnicy płucnej staramy się nie dopuścić przez zapobieganie, ile możności, wytwarzaniu się zakrzepów żylnych oraz skrzeplin w prawej połowie serca, a następnie przez dokładne leczenie powstałych już zakrzepów (t. I). Leczenie. Gdy zator tętnicy płucnej już powstał, wskazane jest, jeżeli chory nie ginie od razu, operacyjne usunięcie czopu metodą Trendenlenburga, która uratowała w kilku przypadkach chorym życie. Prócz tego stosuje się leki podniecające (kofeinę, stiminol i inne), sztuczne oddychanie oraz morfinę dla zmniejszenia ogromnej duszności. Trudno w ogóle oczekiwać dodatniego wyniku leczenia, nie należy jednak z operacją ociągać się już chociażby, dlatego, ze rozpoznanie nigdy nie jest pewne. W ostatnich czasach poleca się w leczeniu zatorów tętnicy płucnej energiczne leczenie heparyną. Jako pierwszą dawkę wprowadza się dożylnie w 5% wodnym roztworze 150 mg heparyny, a następnie, co 4-6 godzin dniem i w nocy po 100-150 mg. Bardzo dobre wyniki można nieraz uzyskać nawet w przypadkach, zdawałoby się beznadziejnych przez zastosowanie leczenia tlenem pod warunkiem szybkiego i bardzo energicznego postępowania. Leczenie to przewyższa spazmolityczne działa nie zwykle stosowanej papaweryny, a nawet mocnej eupaweryny (eupaverin forte), którą wstrzykuje się w dawce 3% roztworu. Koramina może pogorszyć stan chorego, gdyż ona zwiększa pobudzenie tak już silnie podnieconych ośrodków oddechowego i naczyniowego. Zator średnich gałązek tętnicy płucnej na tle zakrzepu w żyłach lub w sercu. [patrz też: tabletki visaxinum, gruczoł płciowy, gastrolit ulotka ]

Powiązane tematy z artykułem: gastrolit ulotka gruczoł płciowy tabletki visaxinum