Zator w plucach

O wiele rzadziej powstają zatory na tle zakrzepów żylnych wiązowych (tbrombosis marantica), gdyż powolny ich rozwój nie sprzyja odrywaniu się cząstek skrzepu. Przyczyną zatorów tętnicy płucnej i jej rozgałęzień mogą być sprawy, w których w prawej połowie serca powstają skrzepliny wskutek znacznego osłabienia mięśnia sercowego. Zatory tego pochodzenia nie są częste. Widujemy je najczęściej u chorych ze zwężeniem lewego ujścia żylnego oraz w przewlekłym zapaleniu i zwyrodnieniu mięśnia sercowego. Na tym tle spostrzega się nieraz zawały krwotoczne płuc w okresie przedzgonnym. Rzadziej spotyka się zatory na tle zapalenia wsierdzia prawej połowy serca, zależnie od jego rzadkości o częstości zatorów płuc w związku z zabiegami chirurgicznymi, ciążą i chorobami narządu rodnego, a także chorobami wewnętrznymi pewne pojęcie dają duże statystyki szwedzkie (Zilliakus) i amerykańska (z kliniki Mayo). Mianowicie zator płuc nastąpił w mater iale szwedzkim na 125.524 zabiegów chirurgicznych porodów i chorób narządu rodnego w 0,40% i na 34.086 chorób wewnętrznych w 0,37%. W materiale statystycznym amerykańskim z okresu, w którym nie polecano jeszcze wczesnego wstawania po zabiegach chirurgicznych i po porodzie, częstość zatorów płuc wynosi po operacjach 0,910/0 a po porodzie i operacjach na narządzie rodnym 0,7-1,28%. Lenggenhager odróżnia 2 rodzaje zatorów płuc, powstających na tle zakrzepowym, mianowicie: 1) zatory płuc toksyczne; 2) zatory płuc nietoksyczne. Zator płuc toksyczny powstaje w razie zawleczenia do tętnicy płucnej z jej rozgałęzieniami razem z czopem wytworów autolizy zakrzepu. Tę postać spostrzega się w zakrzepach starszych, co najmniej 8-dniowych. Natomiast skrzepliny zakrzepów świeżych, nie starszych niż 1 – 6 dni, nie uległych jeszcze toksycznemu rozpadowi, wywołują zatory płuc nie toksyczne. [patrz też: tabletki visaxinum, bialmed Warszawa, bialmed ]

Powiązane tematy z artykułem: bialmed fitolizyna nefrocaps tabletki visaxinum